انسان، گستره ایی از ابهام

هیچ وقت از جمعه لذت نبرده ام، حتی اگر  خیلی خواسته باشم که از این روز سنگین ،دستاوردی داشته باشم .

بیشترین برنامه من برای این روز سربی هفته ،کمی خواب بیشتر از روزهای درگیر و کاری بوده ،خوابی که  همیشه خواسته ام و اراده کرده ام که مثلا در یک روز تعطیل به اندازه ی  دلخواه  به آن برسم ،که از قضا  هیچ وقت هم به آن نمی رسم .

نمی دونم در باره ی جمعه چه باید گفت ، اگر همه چیز رو به شرایط اجتماعی حاکم ربط ندیم تلقی و بینش  حاکم از این روز هم در ایجاد این رخوت بی تاثیر نیست و این برای من زمانی ملموس می شه که دائم یکسری الفاظ و مراسمات کلیشه ایی تو سط رسانه های حاکم ترویج می شن .

زایمان زندگی

وقتی رخت رخوت  را در خلوتی از تن برکنی ،

و آنگاه،

 به تنهایی شاد ی کنی ،

و ذهن را از زباله ی روزانه خالی،

با یادی  دوباره ،خاک را می شکافی

و زندگی را باز زایمان خواهی کرد،

بی هیچ نشانی از درد

چیزی که  ذیل قانون تعریف شده فراتر از قانون می شود !!

رئیس جمهور  ،محمود احمدی نژاد  با ابتکاری نو ،و  با کمک مشاورینی همچون محمدرضا رحیمی ،پا را از قانون فرا تر  گذاشت و برای توجیه کم عملی و سهل انگاری خود بازهم زخمی بر تن قانون نهاد .

جایگاه نهاد رهبری در قانون اساسی جمهوری اسلامی با حدود  و وظایف آن مشخص و عیان است ،اما نامه نگاری  با رهبر ،برای ادامه ی سر پرستی صمصامی در وزارت اقتصاد نوعی عبور از قانون است که پیش از این شیخ مهدی  کروبی در سال ۷۹ به آن متوسل شده بود .

البته در این مورد ، بهترین حربه برای ساکت نمودن منتقدان ولایت مدار همین کار  بود ،تا هم  دولت (بخوانید محمود احمدی نژاد)از حرف خود عقب ننشسته باشند و هم حرفی بالا ی این تدبیر (البته تدبیر همیشه بار معنایی مثبت ندارد )آن از دهانی بیرون نیاید

بهر حال این چند سطر بی رمق ،فقط نوعی غر غر کردن بود در برابر هیچ